Ankara Büyükşehir Belediyesi İtfaiye Daire Başkanlığı’nın bazı itfaiyecilerin sağlık kontrolleri gerekçesiyle sahadan alınmasını istemesi, işçiler arasında büyük bir huzursuzluk yarattı. Tüm Yerel-Sen Genel Başkanı Mücahit Dede, bu durum hakkında önemli açıklamalarda bulundu. Dede, “Ankara Büyükşehir Belediyesi İtfaiye Daire Başkanlığı’nda yıllarca canını dişine takarak görev yapmış profesyonel itfaiyecilerin, bir sağlık raporuyla ‘ağır ve tehlikeli işlerde çalışamaz’ denilerek sahadan uzaklaştırılması, yalnızca görev değişikliği değil, aynı zamanda kimlik kaybı yaratır. Bu durum, meslekten gelenlerin masa başına itilmesi ve emekliliğe sürüklenmesi anlamına gelir. Bizim cevabımız ise ‘Bizi söndüremezsiniz’ olacak” dedi.
Dede, sözlerine şu şekilde devam etti: “İtfaiyecilikte edinilen tecrübe ‘çürük’ değil, mesleğimizin mirasıdır. Alevlerin arasında yıllar içinde kazanılan bu deneyim, bir sağlık raporuyla silinemez. Vücudunda mesleğin izlerini taşıyan bir itfaiyeciyi ‘çalışamaz’ denilerek kenara atmak, o kuruma ait hafızayı yok etmek demektir. Bizim yorgunluğumuz atalet değil, sadakatimizin bir göstergesidir. İstiyoruz ki masa başında değil, sahada olmaya devam edelim. Bizi 08:00-17:00 mesaisine, dosyaların arasına ve dört duvar arasına hapsetmek, bir kartalı kafese koymaktan farksızdır. Bizim yerimiz, bilgi ve tecrübemizi genç itfaiyecilere aktaracağımız yangın, doğal afet ve eğitim alanlarıdır. İtfaiyecinin emekliliği belki kâğıt üzerinde başlar ama ruhu her zaman o siren sesindedir. Teknik bir tanım, onurumuzu asla eksiltemez. ‘Ağır ve tehlikeli iş yapamaz’ ibaresi, bir daire başkanının veya kurum doktorunun bir notu olabilir; ancak bu durum toplumun gözündeki kahramanlık vasfımızı değiştiremez. Biz dün neysak, bugün de o’yuz. Bizleri pasifize etmeye çalışan her bürokratik hamle, gerçeğin duvarına çarpmaya mahkûmdur. Tasfiye değil, taltif bekliyoruz. Sağlığını bu yolda kaybeden bir itfaiyecinin ödülü ‘boşa çıkarılmak’ değil, saygı duyulmak ve tecrübesinden yararlanmaktır. Meslek onurumuz, bizleri evrak memuru gibi gören zihniyetin çok üzerindedir. Son sözümüz: Nomekslerimizi elinizden alsanız bile, o ateşin sıcaklığını tenimizde ve siren sesini kalbimizde taşımaya devam edeceğiz. Bizi çürük olarak nitelendirenler bilmelidir ki; itfaiyecinin ateşi ancak hayatı sona erdiğinde söner. Biz buradayız, bu mesleğin onurlu bireyleriyiz!”
Bu duruş, meslektaşlarına ve kamuoyuna yönelik bir vazgeçiş değil; kazanılmış hakların ve geçirilen yılların bir savunmasıdır.
